Konuş-ma

Konuşamıyorum

Kelimeler ağzımı kesiyor

Kan boşalıyor

Duyuyorum

Kelimeler kulağıma batıyor

Zorla içeriye girmeye çalışan bir arı gibi 

Vızıltılar 

Korkuyorum

İçeri aldığım her bir kelimenin beni benden uzaklaştıracağının bilincindeyim

Konuşuyorlar

Beni yavaşça ama kimse fark etmeden öldürmek için konuşuyorlar

Kelimelerinin uçlarını keskinleştirmişler

Beni öldürmeye kararlılar

Koşuyorum

Kulaklarımı ellerimle kapatarak koşuyorum

Ağzımdan kanlar akıyor

Arkamdan bağırıyorlar 

Biliyorum beni tekrar bulacaklar

Sessizliğimi varlıklarıyla parçalayacaklar

Sakinliğimin camlarını kıracaklar 

Ve kelimelerini kulağıma duyuracaklar

Ama kalbimi vuracaklar

Öleceğim

Konuşacaklar 

Kimse katilin kim olduğunu bilmeyecek

Ağlayacaklar belki de

Kötülükleri gözlerinden akacak

Silecekler

Öldürmeye devam edecekler

Seni duyuyorum

Hala konuşamıyorum

Kelimeler ağzıma batıyor

Yutkunuyorum

Öldürmeden konuşmayı öğrenene kadar susuyorum

Yıllar geçiyor

Kelimeler ağzımda 

Ama batmıyorlar

Gözlerimin içinde söylenmeyi bekleyen kelimelerin melodisi

Ağzım hafifçe açılıyor

Ruhum dudaklarımın arasından kulaklarına varıyor

Ve melodi başlıyor

Dans ediyoruz

Gülüyorsun

Ruhumun melodisi kalbini okşuyor

Gülüyorsun

Çiçekler tomurcuklanıyor dudaklarımın arasında

Gülüyorsun

Bahar geliyor dudaklarımın arasından duyulan melodiyle beraber

Gülüyoruz

Konuşuyorum

Yorum bırakın